— Bishal Lohane को दृष्टिकोणबाट (Update: 11 September 2026)
.jpg)
आज, वर्षौंपछि फर्केर हेर्दा, "7 BOYS" लाई सम्झनु मेरो लागि केवल पुरानो प्रोजेक्ट सम्झनु मात्र होइन। यो मेरो फिल्ममेकिङ यात्राको सुरुवात बिन्दुलाई सम्झनु हो।
२०१४ सेप्टेम्बरमा जब हामीले क्यामेरा उठायौँ, त्यतिबेला मलाई पनि पूरा थाहा थिएन कि यो सानो, साथीहरूबीचको कथाले मेरो भविष्यको फिल्ममेकिङ यात्रालाई यति गहिरो असर पार्नेछ।
आज यो लेख अपडेट गर्दा, म चाहन्छु मेरा दर्शक र पाठकहरूले "7 BOYS" लाई केवल एउटा पुरानो कलेजी-स्तरको फिल्मको रूपमा नभई, मेरो सिर्जनात्मक जरा (creative roots) को रूपमा बुझून्।
किन "7 BOYS" मेरो लागि विशेष छ
म फिल्ममेकर बन्नुभन्दा पहिले, म एउटा साधारण केटा थिएँ जसका साथीहरूसँग साझा सपना थियो — आफ्नै कथा आफैँ भन्ने।
"7 BOYS" मा मैले राधे को भूमिका निभाएँ — एक्ली आमासँग बाँचेको, आर्थिक रूपले संघर्षरत परिवारको केटा, जो अन्जिला नामकी धनी परिवारकी केटीसँग प्रेममा पर्छ।
आज सोच्दा, राधेको कथा र मैले पछि बनाएका कथाहरू (जस्तै सेती दिदी, काले भाई, वा CHHUWACHHUT) बीच एउटा स्पष्ट धागो देख्छु — वर्ग, आर्थिक अवस्था, र समाजले तोकिदिएको सीमा।
राधेको प्रेम कथाले मलाई पहिलोपटक यो प्रश्न सोच्न बाध्य बनायो:
"मानिसको माया गर्ने क्षमता उसको आर्थिक अवस्थाले किन नाप्नुपर्छ?"
यही प्रश्नले पछि मेरा धेरै कथाहरूको जग बसाल्यो।
लेखक, कथाकार र कलाकार — मेरो सुरुवाती भूमिका
"7 BOYS" मा मैले धेरै जिम्मेवारी सम्हालेको थिएँ:
- कथा, संवाद र पटकथा — मैले लेखेँ
- मुख्य कलाकार — राधेको भूमिकामा मैले अभिनय गरेँ
- गीतमा सहलेखन — गंगा बिभाष आरसी र एभरेस्ट गहतराजसँगै
- सहायक निर्देशक — किशन बीसीसँगै
आज फर्केर हेर्दा, त्यतिबेला मलाई निर्देशन वा सम्पादनको औपचारिक ज्ञान थिएन। तर लेख्ने र अभिनय गर्ने अनुभवले नै मलाई पछि निर्देशक बन्ने बाटोतिर डोहोर्यायो।
वास्तविक साथीहरूको वास्तविक कथा
"7 BOYS" को सबैभन्दा इमानदार पक्ष के थियो भने — पर्दामा देखिएका सातजना साथी वास्तविक जीवनमा पनि साथी थिए।
म, सुभाष जीसी, भक्त खोर्जा, सागर बासेल, सुजित पुन, किशन बीसी, र बिशन घिमिरे — हामी क्यामेराको लागि बनाइएका पात्र थिएनौँ। हामी साँच्चै एकअर्काका साथी थियौँ, जसले सँगै सपना देख्यौँ, सँगै संघर्ष गर्यौँ।
त्यही वास्तविक मित्रताले नै फिल्मलाई त्यत्तिको आत्मीय (authentic) बनायो।
स्क्रिनिङ यात्रा: कुश्मादेखि पोखरासम्म — सम्पूर्ण विवरण
"7 BOYS" ले २०१५ सालभरि पश्चिम नेपालका विभिन्न ठाउँमा यात्रा गर्यो — कुश्मा, बागलुङ, बनाउँ, सलिजा, बेनी, र पोखरा। हरेक स्क्रिनिङ आफैँमा एउटा सम्झना हो, त्यसैले आज म ती सबै विवरण यहाँ विस्तारमा राख्न चाहन्छु।
१. प्रिमियर — कुश्मा, पर्वत
- मिति: ११ जुलाई २०१५ (असार २६, २०७२ साल)
- स्थान: सिद्धेश्वर चलचित्र मन्दिर, कुश्मा, पर्वत
- समय: बिहान ८:०० बजे
- प्रिमियर संयोजक: Bishal Lohane
यो मेरो जीवनकै पहिलो प्रिमियर अनुभव थियो — त्यो दिनको उत्साह र डर दुवै आज पनि म ताजै सम्झन्छु।
२. दोस्रो सार्वजनिक स्क्रिनिङ — कुश्मा, पर्वत
- मिति: १३ अगस्त २०१५ (श्रावण २८, २०७२ साल)
- स्थान: सिद्धेश्वर चलचित्र मन्दिर, कुश्मा, पर्वत
- समय: दिउँसो १२:०० बजे
- संयोजक: Sagar Basyel र Bhakta Khorja
३. परोपकारी (Charity) स्क्रिनिङ — बागलुङ
- मिति: १५ अगस्त २०१५ (श्रावण ३०, २०७२ साल)
- स्थान: कालीगण्डकी चलचित्र मन्दिर, बागलुङ
- समय: बिहान ८:०० बजे
- कार्यक्रम संयोजक: Subas G.C.
- उद्देश्य: मृगौला (kidney) रोगी श्री पूर्ण जीसीलाई आर्थिक सहयोग गर्न
त्यो दिन मैले पहिलोपटक महसुस गरेँ कि सिनेमाले केवल मनोरञ्जन मात्र दिँदैन, यसले समुदायलाई साथ दिन पनि सक्छ।
४. बनौं, पर्वतमा स्क्रिनिङहरू
- २२ अगस्त २०१५ — Pallam's Primary School, बनाउँ — साँझ ७:०० बजे
- २३ अगस्त २०१५ (पहिलो शो) — बनाउँ माध्यमिक विद्यालय — साँझ ५:०० बजे
- २३ अगस्त २०१५ (दोस्रो शो) — धौलागिरी प्राथमिक विद्यालय, बनाउँ — रात ८:०० बजे
- संयोजक: Bhakta Khorja
५. सलिजा, पर्वतमा स्क्रिनिङहरू
- पहिलो शो — ३ सेप्टेम्बर २०१५ (भदौ १७, २०७२ साल)
- स्थान: तारे मण्डल विद्यालय
- समय: साँझ ७:०० बजे
- दोस्रो र तेस्रो शो — ४ सेप्टेम्बर २०१५
- स्थान: हिमशिखा युवा क्लब हल
- समय: दिउँसो २:०० बजे र साँझ ७:०० बजे
- संयोजक: Kishan B.C.
यी स्क्रिनिङहरूले "7 BOYS" लाई मुख्य सहरी क्षेत्रबाहिर पनि पुर्याए, र फिल्मको सामुदायिक-आधारित वितरण यात्रालाई देखाए।
६. बेनी, म्याग्दीमा स्क्रिनिङ
- मिति: ५ सेप्टेम्बर २०१५
- स्थान: म्याग्दी चलचित्र मन्दिर, बेनी
- समय: दिउँसो ३:०० बजे
- संयोजक: Sujit Chochangi Pun
यसले फिल्मको पहुँचलाई पश्चिम नेपालभर अझ फराकिलो बनायो।
७. लिमिठाना, पर्वतमा स्क्रिनिङ — एकै दिनमा तीन शो
२०१५ को हरितालिका तीज पर्वको अवसरमा, लिमिथानामा "7 BOYS" लाई एकै दिनमा तीनपटक देखाइयो:
- मिति: १६ सेप्टेम्बर २०१५ (भदौ ३०, २०७२ साल)
- स्थान: लिमिठना माध्यमिक विद्यालय, पर्वत
- शो समयहरू: बिहान ९:०० बजे, दिउँसो १२:०० बजे, र दिउँसो ३:०० बजे
- कुल शो: एकै दिनमा ३ शो
- संयोजक: लिमिठानाका स्थानीय बासिन्दा र स्थानीय क्लबहरू
यो स्क्रिनिङ मेरो लागि विशेष रूपमा भावुक क्षण थियो — नेपालकै महत्वपूर्ण चाड हरितालिका तीजको बेला, गाउँकै समुदायले आफ्नै पहलमा तीनवटा शो राखेर फिल्मलाई साथ दिएको थियो।
८. पोखरा स्क्रिनिङ
- सुरुमा योजना: ३ डिसेम्बर २०१५
- वास्तविक स्क्रिनिङ मिति: ४ डिसेम्बर २०१५ (मंसिर १८, २०७२ साल)
- स्थान: श्री कृष्ण सिने हल, पोखरा
- समय: बिहान ८:०० बजे
- संयोजक: Sagar Basyel
पर्वत, बागलुङ, र म्याग्दीपछि, पोखराको स्क्रिनिङ फिल्मको यात्राको अर्को महत्वपूर्ण पाइला थियो।
९. फेरि पर्दामा — The First Dhaulagiri Film Festival 2021
- फेस्टिभल: The First Dhaulagiri Film Festival 2021
- मिति: २३ डिसेम्बर २०२१ (पुष ८, २०७८ साल)
- स्थान: सिद्धेश्वर हल, कुश्मा, पर्वत
- समय: साँझ ४:२० बजे
- मान्यता: विशेष स्क्रिनिङ र सम्मान (Special Screening & Recognition)
यसबारे थप म तलको खण्डमा लेख्छु।
बनौं, सलिजा, बेनी, र लिमिठानाका विद्यालय र सामुदायिक हलहरूमा भएका यी सबै स्क्रिनिङहरूले मलाई एउटा कुरा गहिरोसँग सिकाए — फिल्म ठूला हलमा मात्र देखाइनुपर्छ भन्ने छैन। कथा जहाँ दर्शक छन्, त्यहीँ पुग्नुपर्छ।
२०२१: फेरि पर्दामा फर्किएको "7 BOYS"
सात वर्षपछि, The First Dhaulagiri Film Festival 2021 मा "7 BOYS" लाई विशेष स्क्रिनिङ र सम्मान दिइयो — त्यो फेस्टिभलमा म आफैं Programme President को रूपमा जिम्मेवारीमा थिएँ।
यो क्षण मेरो लागि भावनात्मक रूपमा धेरै गहिरो थियो। जुन फिल्मबाट मैले सुरु गरेको थिएँ, त्यही फिल्मलाई फेस्टिभलको मञ्चबाट सम्मान गर्दा मलाई आफ्नै यात्रा पूरा भएजस्तो महसुस भयो।
आजको दृष्टिकोणबाट: "7 BOYS" ले मलाई के सिकायो
आज, धेरै प्रोजेक्टपछि फर्केर हेर्दा, "7 BOYS" ले मलाई तीनवटा कुरा सिकायो:
पहिलो — कथा भन्नका लागि ठूलो बजेट आवश्यक पर्दैन, आवश्यक पर्छ इमानदारी।
दोस्रो — वास्तविक सम्बन्ध र वास्तविक अनुभवले नै पर्दामा सत्यता ल्याउँछ।
तेस्रो — एउटा सानो कथाले पनि ठूलो प्रश्न उठाउन सक्छ — जस्तै वर्ग, प्रेम, र समाजले हामीलाई सिकाएको सीमाबारे।
यी तीनवटै पाठले नै पछि मलाई छुवाछुत, सेती दिदी, काले भाई, र Raju Gaule जस्ता सामाजिक विषयमा आधारित कथाहरू लेख्न र निर्देशन गर्न हौसला दियो।
अन्तिम कुरा
"7 BOYS" मेरो पहिलो कथा थियो। तर यो मेरो अन्तिम कथा होइन।
राधेको प्रेम कथाबाट सुरु भएको मेरो यात्रा आज सामाजिक चेतनामूलक फिल्महरूसम्म पुगेको छ। र म विश्वास गर्छु — यो यात्रा अझै जारी छ।
Pratiphal Films मार्फत सुरु भएको यो सफर, आज Ahuri Entertainment सम्म आइपुगेको छ, र भोलि अझ धेरै कथाहरू लिएर आउनेछ।
धन्यवाद ति साथीहरूलाई जसले "7 BOYS" लाई सम्भव बनाए — र धन्यवाद ती सबै दर्शकहरूलाई जसले कुश्माको सानो हलदेखि फेस्टिभलको मञ्चसम्म हाम्रो कथालाई साथ दिनुभयो।
Internal Linking Suggestions:
- Bishal Lohane — निर्देशक तथा लेखक परिचय" पृष्ठमा लिङ्क
- BHRAM: THE CONFUSION" र "7 BOYS" लाई "विशाल लोहनीका अन्य फिल्महरू" खण्डमा जोड्ने
- The First Dhaulagiri Film Festival" पृष्ठमा लिङ्क
- Pratiphal Films YouTube च्यानलमा लिङ्क
- Ahuri Entertainment Official Website
